مىباشد . و انّما الفرق هو انّه وضع ليستعمل : ضمير « هو » به فرق و در « انّه » و « وضع » و « يستعمل » به حرف برمىگردد . و اريد منه معناه حالة لغيره : ضمير در « منه » ، « معناه » و « لغيره » به حرف برمىگردد . و بما هو فى الغير : ضمير « هو » به معنا برگشته و منظور از « فى الغير » در غير معناى حرفى مىباشد . و وضع غيره : كلمهء « غيره » نائب فاعل براى « وضع » بوده و ضمير در آن به حرف برگشته و منظور از آن نيز اسم مىباشد . بما هو هو : هر دو ضمير « هو » به معناى غير حرفى برمىگردد . و عليه : ضمير در « عليه » به فرق بين اسم و فعل برمىگردد . و عدم الاستقلال بها : ضمير در « بها » به مفهوميّت برمىگردد . انما اعتبر فى جانب الاستعمال : ضمير نايب فاعلى در « اعتبر » به « كلّ من الخ » برمىگردد . لا فى المستقبل فيه : يعنى قيد براى موضوع له نيست . ليكون بينهما تفاوت بحسب المعنى : ضمير در « بينهما » به اسم و حرف برگشته و منظور از « بحسب المعنى » به جهت موضوع له مىباشد . فى المعنى الآلىّ : يعنى معناى غير مستقلّ . لما كان مجازا : ضمير در « كان » به استعمال برمىگردد . او استعمالا له فى غير ما وضع له : ضمير در « له » اوّلى به هريك از ابتداى اسمى و حرفى و در دوّمى به ماء موصوله برگشته و كلمهء « استعمالا » عطف به « مجازا » و عطف تفسيرى مىباشد . و ان كان به غير ما وضع له : ضمير در « كان » به استعمال برگشته و ضمير در « له » به ماء